artýk günlük yazmaktan çok uzaðým. en son üniversiteye baþladýðýmda kendimi günlük yazmama konusunda ikna etmiþtim, kitabýmda da az yer kalmýþtý zaten... ve ondan beridir çok az yazýyorum. mesela ilk defa bu yýl yýlbaþýnda kendimi deðerlendirdiðim bir yazý yazmadým, ve o yýl için planlarýmý...her yýl yapardým hoþ olurdu.bu yýl yapmadým, içimden geçse bile. ben þunu anladým günlükten vazgeçemiyorum,yazmadým ama eksikliðini nedense hep yaþadým...ara sýra patlamalar da oldu tabi, sonuncusuysa dündü. bu patlamalarý sevmiyorum çünkü benim yazma sebebim iki türdendir, bir tanesi kendimi deþarj etmek, bir diðeri de içime sindiremediðim sýðdýramadýðým þeyleri dýþa vurmak.iþte dýþa vuramadýðým þeyleri yazarken bana haller oluyor. dün olduðu gibi...aðlayarak yazarým ve 2 saat sonunda gözlerim þiþer.neyse ki bu anlýk rahatlama verir. bu konuyu geçiyorum. kurt vonnegut okuyorum. temel tasarým öðretmenim oruç hoca verdi. neden bu hoca neden bu kitabý özellikle tavsiye etmedi de zorunlu kýldý düþüncesi kafamý kurcalayýp kitaba önyargýyla bakmama sebep oldu. kurt vonnegut'un nasýl bir adam olduðunu açýkçasý bilmiyorum ama kendini sanatçýyým diye tanýtýnca benim kafamdaki düþünceler aydýnlandý...ben sanatçý insanlarý bazen sevmem. arkadaþlarým havalandýðý zaman ya da bunun gibi durumlarda artiss diye de laf atarým. artist iþte... bu artistlerin iþi gücü yoktur tasarým yaparlar; iyi hoþ güzel mükemmel,yaný sýra sanki dünyanýn derdi onlarýnmýþ gibidavranýrlar. örneðin artisin teki hiç açlýk yaþamamýþsa,lüks bir dairede kalýyorsa lüks yaþam koþullarý içinde yaþýyosa sonra da eþitlikçi bir söylemle toplumun önüne çýkýyosa bu bana terstir.çok ateþli birer eþitlikçi gibi davranýrken toplum eþitsizliðinde pastadan hem büyük payý yeyip hem de sanki hiç o paydan yememiþ gibi küçük paydan yiyenleri savunmak da nedir? ne tezattýr?týpký converse giyip kominist parti eylemlerinde slogan atan türk gençliði gibi! tezattýr yani. açamýyorum.. tabi ki sanatçýlar doðru yolu bilmeli göstermeli ama tutarlý da olsalar daha tatmin edici olur. bu yüzden hocaya kitabý beðenmediðimi çünkü tarzým olmadýðýný yazdým. halbuki çok güzel yerleri de vardý. özellikle savaþlailgili kýsýmlarý. hemen söylemek istiyorum çok sevgili bush,özgürlük elden gidebilir korkusu ile ýraktaa nükleer bomba var þüphesi ile sadece þüpheyle yola çýkarak bir ülkeyi, kütüphanesini, çocuðunu genç nesilini herkesi mahvetti. buna yanýtý þuydu. öyleyse sokaktaki bir insanýn size ateþ etmesinden korktuðunuz anda siz ondan önce ona ateþ ederek yok edin gitsin, gibi bir cümleydi tabi ki ben bu kadar berbatlaþtýrdým ama sanýyorum gayet anlaþýlýr. ne embesil ne moron bir zihniyet!!!! ki bu zihniyet bizimkilerde de var, örneðin baþörtülülere üniversiteye giriþte özgürlük getirilirse ya bizim baþörtü takmama özgürlüðümüz engellenirse korkusuyla dün,ondan önceki gün hatta bugün çok sevgili küçük insanlarýmýz eylemler yaptýlar:) ben buna ancak gülüyorum.ama içim de acýmýyor deðil. ne trajikomik!!!bugün hatta bu aralar çok canýmý sýkan birçok olaylar oluyor...ama her defasýnda hayat güzel deyip geçmek istiyorum, zira hayat cidden güzel ve ben kafamdakileri anlamlandýrmaya çalýþýp anlamlandýramadýðýmda çýldýracakmýþ gibi oluyorum oyüzden geçiþtirmem lazým,umarým bu geçiþtirme safamda diðer insanlar anlamsýz þeylerden vazgeçerler de benim çýldýrmama gerek kalmaz.... bunun yanýsýra hayatta güzel þeyler de var.ümit gibi mesela. ben kendimden ümitliyim ve birço k arkadaþýmdan ümitliyim. okuduðum bölümden ümitliyim ve bana kazandýracaðý þeylerden dolayý çok mutluyum.þehir bölge planlamasý benim okuduðum okuyabileceðim en iyi en benim için olan bölümdü sanýyorum. bunu tercihlerimden önce bilemezdim ama Allah biliyordu ve bazý þeyleri O na býrakmanýn ne kadar doðru olduðunu görüyor ve þükrediyorum. bölümüm cidden güzel bir bölüm ve sayýsalýn en sözel bölümü hep tekrar ettiðim bir sözdür!hayata daha da duyarlý bakýyorsam,kendimi topluma karþý daha da sorumlu hissediyorsam,bunda okuduðum bölümün büyük bir etkisi vardýr.þimdi saat 3 ve benim 6 buçukta kalkmam gerekecek,yarýnki derse yetiþmem için. kendime söz verdim çalýþkan öðrenci olacaðým.bu yüzden yatmam gerek. bu yazý da böyle yarým olduama devam ederim. zaten pek okuyan bir kitlem de yok:)kendim bile sonradan ne yazdýðýmý okumuyorum:)neyse iþte bu yüzden uyuyorum,ve tüm insanlara iyi uykular diliyorum,umarým yarýn uyandýklarýnda sadece günlük uykularýndan deðil, bilgisizlik uykularýndan da uyanmýþ olurlar,çünkü dünyada bilmediðimiz dolaplar dönüyor ve her bir þeyi öðrendiðmizde yaþamka önce aðýr gelse de sonra sonra düzeltme umudu artýyor,tabi ki tek kiþinin uyanmalarýyla deðil,toplu bir uyanýþla. yarýn gün aydýn demek dileðiyle