uzun ve yorucu olan 2007-2008 eğitim ve öğretim dönemini de bin bela güçlükle atlatmış bulunmaktayım. geçen senelere nazaran daha az okumama rağmen fikirlerimin daha çok geliştiğini farkettim. bunda sevdiğim öğretmenlerin ve yaptığım ödevlerin etkisi oldu sanıyorum.tanııyanlar bilir cemile hoca ne etkileyici bir insandır ve sosyoloji, psikoloji, felsefe gibi alanlarla ilgli olduğu gibi hayata bakış açımızı nasıl bu yönlerde geliştirir.bir de şehir sosyoloji dersinde yaptığımız alan araştırması ödevleri var. tarlabaşında yaptığımız anketler ve mekik göçü ile ilgili inceleme yaptığımız Laleli'de edindiğim deneyimler cidden hayata bakışımı değiştirdi. değiştirdi derken değişimin çift yönlü olduğu aklıma geldi artı yön eksi yön falan... şöyle ki baktığımı daha derin görmekle beraber artık hayretlerim daha azaldı ve donuklaştım yaşananlar karşısında. çok değişik insanları çok değişik hayatları değişik fikirleri gördüm ve herkes hayatta nasıl tutunuyor vs. daha kafam oturmadı ama kafamın oturmasını bekleyemem kafamı oturtmaya da hiç niyetim yok. değişim çok güzel. farklı şeyleri öğrenip ona göre şekillenmeye çalışmak,çok düşünmek ama aslında belli bir şeyi düşünmemek,karar vermeden düşünmek...bazen kafa karşıklığına sebep oluyo ve kararsız bi kişilik imajjı oluşturuyo ama kötü bir fikir sahibi olup onu kafamda oturtup ona göre hayatıma şekil vermektense kararsız kişilik olmayı yeğlerim doğrusu.kemik kafaları sevmiyorum bu yüzden.bu kemik kafayı daha sonra başka bi yazıda geniş bi şekilde anlatabilrim. belki üstüne bir öykü de yazabilirim. şöyle palto gibi tatil olunca rahat bir nefes alacağımı düşünüyordum tatil olduğu gün dedem istanbula geldi. 3 haziranda yani. sonraki 3 gün içerisinde hastaneye yattı. daha sonra by pass ameliyatı oldu. çok korkuyordum ama atlattık çok şükür. bu yüzden sağlık sorunlarına kafa yorma dönemini atlattım ve farklı şeyler kafamı yormaya başladı. anne tarafımın ne kadar kapital olduğu gibi. bu kapital kelimesi ne kadar iğrenç geliyor gözüme anlatamam.öyle iğrenç geliyo ki. eskiden annem tarafını burjuvalara benzetirdim. derslerde öğretilen burjuva tabiri hep aklıma anne tarafımı annemin eski hayatını canlandırtırdı bana. geniş araziler, saat&gözlük tüccarlığının getirdiği zenginlik ve ailenin kalabalıklığıyla ve zenginliğin getirdiği bir ünvan,bir nevi "soylu" kesim.annem derdi ki eskiden herkes lastik ayakkabı giyerken bizim deri çizmelerimiz vardı, bunu övünerek derdi ama benim içime bi tiksinti gelirdi. aman ne büyük bir övünç kaynağı derdim içimden.işte bu annemin anlattığı aile büyüdü,büyükleri öldü zamanla miras bölünemedi dayım sayesinde bu sene anca bölüebildi ve saire. ama zenginlik topraklarla değil daha çok ticaretle arttı. sonra zengin aileler, çocuklarını da okuttular ve böylece okumuş zenginler oldular. benim kuşak ve 70lerin sonu ve 80ler kuşağından bahsediyorum okudu büyük adam oldu. bir uzak kuzen-annemin kuzeninin oğlundan bahsediyorum- istanbulda bir güvenlik şirketinin genel müdürü müdür nedir. onun ablası bilmem nerede avukat önce adidastaydı biz çok övünürdük sonra adidası beğenmedi IBM midir nedir bi yerde en son.başka bir kuzenin çocuklarının biri endüstri ürünleri tasarımcısı,kardeşi iç mimar, bi kardeşi işletmeci.neyse böyle devam ediyo. demek istediğimi de unuttum neyse dedemin burada ameliyat oluşuyla tüm akrabalar hastanede buluşmuş oldu. böylce uzaktan tanıdığım insanlarla daha fazla vakit harcamış oldum ve daha fazla tanıma fırsatım oldu.annemin de diğer kuşağın annelerinin de birbirlerinden farkı yok,hepsi okuttuğu çocuklarıyla övünme peşinde...adam etmişler ya pazarlıyacaklar yoksa niye adam ettiler. acaba diyorum okumasaydım annem onlarla ne konuşacaktı:) utancından ölürdü alimallah.gene okuyan çocuklarla övünmek katlanılır birşey olabilir. sanki katlanmadığım bir şey varmış gibi söyledim. bakıyorum evet katlanamadığım şeyler vardı da kesin net olarak anlatamıyorum genel olarak hava güzel değildi. ne bileyim fazla kapitaldi.örnek bekir amca diye bir amca var annemin kuzeni olur kendisi bizim güvenlik şirketi genel müdürü furkan abinin markalı saatini kıskanmış geldiğinde bunu belirtti. ertesi gün geldi gene ziyarete.sonra giderken tuttu kolunu uzattı furkan abiye.bak furkan saatime,senden gördüm daha büyüğünü aldım dedi. ne görgüsüzlük ya rabbim. koskoca herif hem de. furkan abi de yanaştı koluna neredeyse saatin içine gircekti. markasını okudu.sonra dedi ki kim bilir ne kadar para vermişindir boşu boşuna ben bu markanın güvenlikçilerini veriyordum bikaç sene önce ,sana indirimli yapardım bişeyler. bekir amca da dedi ki o zaman indirim bahane maksat ... nokta nokta doldur işte. kıskanmışmış.furkan abi de dedi ki sen böyle benle yarışa gidersen batarsın benim evde bunun gibi 60-70 saatim var... diyaloğun böylesi. ne büyük bir tüketim toplumunda yaşıyoruz. aynı furkan abi bir de planlamacı bir arkadaşından bahsediyordu. kızcağız kocasından ayrılmış çocuğu varmış 2500 liraya çalışıyomuş sürünüyomuş...2500 liraya sürünüyomuş biz o zaman yerin dibinde yaşıyoruz dedim içimden. yerin dibi bu kadar güzelse ben yerimden memnunum dedim içimden ama bu körlere yazık diyorum . tarlabaşında yaptığım anket geldi aklıma 450 liraya aile geçindirenler geldi. sonra hiç geliri olmayan mustafa amca geldi. iyi kötü yaşıyordu. bir de bi soru vardı rahat ve mutlu yaşayabilmek için gelirinizin ne kadar olmasını isterdiniz diye.1000 lirayı yeterli görenler...bu tarafta 2500 lirayı küçümseyenler.bilmiyorum iki tarafı da görebilmek güzel mi kötü mü birşey. biraz rahatsızlık verici birşey. rahatsızım bu dünyada. düzeleceğini de sanmıyorum.rahatsızlığım geçmeyecek herhalde bir tarafa geçip diğer tarafa gözümü kapatmadığım müddetçe.

>Fuck the love that I was denied
>Fuck the tears that I cried
>Fuck all the trying that I tried
>Fuck you and the lies you lied
>
>Fuck the fact that there's no we
>Fuck the future we'll never see
>Fuck the past and it's memories
>Fuck you and the things we couldn't be
>
>Fuck the did's and the didn't do's
>Fuck what we had and you did lose
>Fuck the pain buried inside too
>Fuck you and the chances you blew
>
>Fuck the trust that wasn't given back
>Fuck the happiness that we lacked
>Fuck you and what you could not give back
>Fuck you and that's the end of that!
>
>That's it. We are done. You did that.
>


gördüðüm en etkileyici amatör þiir bravo bryan

artýk günlük yazmaktan çok uzaðým. en son üniversiteye baþladýðýmda kendimi günlük yazmama konusunda ikna etmiþtim, kitabýmda da az yer kalmýþtý zaten... ve ondan beridir çok az yazýyorum. mesela ilk defa bu yýl yýlbaþýnda kendimi deðerlendirdiðim bir yazý yazmadým, ve o yýl için planlarýmý...her yýl yapardým hoþ olurdu.bu yýl yapmadým, içimden geçse bile. ben þunu anladým günlükten vazgeçemiyorum,yazmadým ama eksikliðini nedense hep yaþadým...ara sýra patlamalar da oldu tabi, sonuncusuysa dündü. bu patlamalarý sevmiyorum çünkü benim yazma sebebim iki türdendir, bir tanesi kendimi deþarj etmek, bir diðeri de içime sindiremediðim sýðdýramadýðým þeyleri dýþa vurmak.iþte dýþa vuramadýðým þeyleri yazarken bana haller oluyor. dün olduðu gibi...aðlayarak yazarým ve 2 saat sonunda gözlerim þiþer.neyse ki bu anlýk rahatlama verir. bu konuyu geçiyorum. kurt vonnegut okuyorum. temel tasarým öðretmenim oruç hoca verdi. neden bu hoca neden bu kitabý özellikle tavsiye etmedi de zorunlu kýldý düþüncesi kafamý kurcalayýp kitaba önyargýyla bakmama sebep oldu. kurt vonnegut'un nasýl bir adam olduðunu açýkçasý bilmiyorum ama kendini sanatçýyým diye tanýtýnca benim kafamdaki düþünceler aydýnlandý...ben sanatçý insanlarý bazen sevmem. arkadaþlarým havalandýðý zaman ya da bunun gibi durumlarda artiss diye de laf atarým. artist iþte... bu artistlerin iþi gücü yoktur tasarým yaparlar; iyi hoþ güzel mükemmel,yaný sýra sanki dünyanýn derdi onlarýnmýþ gibidavranýrlar. örneðin artisin teki hiç açlýk yaþamamýþsa,lüks bir dairede kalýyorsa lüks yaþam koþullarý içinde yaþýyosa sonra da eþitlikçi bir söylemle toplumun önüne çýkýyosa bu bana terstir.çok ateþli birer eþitlikçi gibi davranýrken toplum eþitsizliðinde pastadan hem büyük payý yeyip hem de sanki hiç o paydan yememiþ gibi küçük paydan yiyenleri savunmak da nedir? ne tezattýr?týpký converse giyip kominist parti eylemlerinde slogan atan türk gençliði gibi! tezattýr yani. açamýyorum.. tabi ki sanatçýlar doðru yolu bilmeli göstermeli ama tutarlý da olsalar daha tatmin edici olur. bu yüzden hocaya kitabý beðenmediðimi çünkü tarzým olmadýðýný yazdým. halbuki çok güzel yerleri de vardý. özellikle savaþlailgili kýsýmlarý. hemen söylemek istiyorum çok sevgili bush,özgürlük elden gidebilir korkusu ile ýraktaa nükleer bomba var þüphesi ile sadece þüpheyle yola çýkarak bir ülkeyi, kütüphanesini, çocuðunu genç nesilini herkesi mahvetti. buna yanýtý þuydu. öyleyse sokaktaki bir insanýn size ateþ etmesinden korktuðunuz anda siz ondan önce ona ateþ ederek yok edin gitsin, gibi bir cümleydi tabi ki ben bu kadar berbatlaþtýrdým ama sanýyorum gayet anlaþýlýr. ne embesil ne moron bir zihniyet!!!! ki bu zihniyet bizimkilerde de var, örneðin baþörtülülere üniversiteye giriþte özgürlük getirilirse ya bizim baþörtü takmama özgürlüðümüz engellenirse korkusuyla dün,ondan önceki gün hatta bugün çok sevgili küçük insanlarýmýz eylemler yaptýlar:) ben buna ancak gülüyorum.ama içim de acýmýyor deðil. ne trajikomik!!!bugün hatta bu aralar çok canýmý sýkan birçok olaylar oluyor...ama her defasýnda hayat güzel deyip geçmek istiyorum, zira hayat cidden güzel ve ben kafamdakileri anlamlandýrmaya çalýþýp anlamlandýramadýðýmda çýldýracakmýþ gibi oluyorum oyüzden geçiþtirmem lazým,umarým bu geçiþtirme safamda diðer insanlar anlamsýz þeylerden vazgeçerler de benim çýldýrmama gerek kalmaz.... bunun yanýsýra hayatta güzel þeyler de var.ümit gibi mesela. ben kendimden ümitliyim ve birço k arkadaþýmdan ümitliyim. okuduðum bölümden ümitliyim ve bana kazandýracaðý þeylerden dolayý çok mutluyum.þehir bölge planlamasý benim okuduðum okuyabileceðim en iyi en benim için olan bölümdü sanýyorum. bunu tercihlerimden önce bilemezdim ama Allah biliyordu ve bazý þeyleri O na býrakmanýn ne kadar doðru olduðunu görüyor ve þükrediyorum. bölümüm cidden güzel bir bölüm ve sayýsalýn en sözel bölümü hep tekrar ettiðim bir sözdür!hayata daha da duyarlý bakýyorsam,kendimi topluma karþý daha da sorumlu hissediyorsam,bunda okuduðum bölümün büyük bir etkisi vardýr.þimdi saat 3 ve benim 6 buçukta kalkmam gerekecek,yarýnki derse yetiþmem için. kendime söz verdim çalýþkan öðrenci olacaðým.bu yüzden yatmam gerek. bu yazý da böyle yarým olduama devam ederim. zaten pek okuyan bir kitlem de yok:)kendim bile sonradan ne yazdýðýmý okumuyorum:)neyse iþte bu yüzden uyuyorum,ve tüm insanlara iyi uykular diliyorum,umarým yarýn uyandýklarýnda sadece günlük uykularýndan deðil, bilgisizlik uykularýndan da uyanmýþ olurlar,çünkü dünyada bilmediðimiz dolaplar dönüyor ve her bir þeyi öðrendiðmizde yaþamka önce aðýr gelse de sonra sonra düzeltme umudu artýyor,tabi ki tek kiþinin uyanmalarýyla deðil,toplu bir uyanýþla. yarýn gün aydýn demek dileðiyle

2 ay olmuş yazmayalı.evrim geçirdim sanırım.ben,-büyük yazmalı,altını çizmeliyim.-BEN, 2 AYDIR!!! yazı yazmamışım.hem de ben.yazı yazmayınca hayat çabuk geçiyormuş,akıp gidiyor diyorlar ya işte öyle.yılın sonuna geldik. ilk defa bu yıl defteri bitireyim diye niyetlendim.her yıl bir deftere başlarım,hiçbir yıl bitiremem.ben yazmadan bir hiçim.şöyle oluyor daha doğrusu. yazıyorum... böyle içimi işler gibi oluyor,ya da kendimi şarjeder gibi.sonra kapatıyorum. şarjım bitene kadar yazısız yaşıyorum.yazmadığım müddetçe tükendiğimi hissediyorum.daha güçsüz oluyorum git gide,daha kırılgan; daha alıngan. yazınca rahatlıyorum. evet bu şarj kelimesi cidden oturdu,beğendim.şu an öyle boşum ki! aynı zamanda öylesine dolu.2006 yılında yaşadıklarımı hiçbir zaman tekrarlayamayacağım;biliyorum. kafam hiç bu kadar karışık olmamıştı.hiç bu kadar meşgul olmamıştım.hiç kimse beni sevmemişti;hoşlanmamıştı bile! şimdiyse bilmem ki noluyor.ben değişmedim,insanların bakış açıları değişti.
şunu öğrendim bu yıl.aslında kimse-hiç kimse- hiçkimseyi iyi tanımıyor.annem beni ne kadar tanıyor?ben onu ne kadar tanıyorum? peki babam beni ne kadar tanıyor?ya ben onu ne kadar tanıyorum? bilmiyorlar, hiç bir şeyi bilmiyorlar.içimdekileri kimse bilmiyor.ne hissettiğimi kimse bilmiyor.ne yaşadığımı da kimse bilmiyor.ne kadar uğraşırsan uğraş, kimsenin hayatını,içini, ruhunu, düşüncelerini bilemezsin; kendininkileri de kimseye gösteremezsin. hayat böyle işte.herkes yuvarlak ve kimse kesişmiyor.çok uyumluysan teğet geçiyorsun-teğet geçme maximum birliktelik ve paylaşım-ben teğet geçmek istemiyorum,çünkü benim yüküm var.teğet geçince elektrikleniyorum.bilmiyorum ben ne zaman mutlu olacağım? feyza'yla bunu konuştuk demin.biz ne zaman mutlu olacağız? sonsuzda! çalışmam lazım.mutlu olmak için çaba sarfediyorum.
mutlu olmk için her sabah uzuunca kahvaltı ediyorum,cicilerimi giyinip okula gidiyorum.
mutlu olmak için vapura ağaçlı yoldan gidiyorum,otantik evlerin arasından...temiz hava soluyarak...
mutlu olmak için vapurda dışarıda oturuyorum.martıları izliyorum ve balıkçıları.köprüden her sabah -en az bir tane- yük gemisinin geçişini izliyorum.uzaktan geminin direkleri boğaz köprüsüne çarpacakmış gibi görünüyor ya o zaman atraksiyonlu senaryolar kurguluyorum.işte çarptı!alarm verilsin!mürettebat acil durum!!
sonra mutlu olmak için 30M sırasında kimseyle tartışmıyoum-her sabah mutlaka birileri tartışır da-
sonra okulda mutlu olmak istediğim için mutlu oluyorum, o yüzden geyik muhabbetleri seviyorum.
sonra aptal saptal şeylere gülüyorum.örnek ibb başvurusuna gelen yanıt:) neydi o ya"burs almaya hak kazanamadınız!" burs almaya hak kazanamadım,tamam.ama ordaki ünlem de neyin nesiydi öyle? mutlaka beni güldürmek için konulmuş olmalıydı.burs alamadıysam da güldüm mutlu oldum:):)
daha bir çok şey yaptım mutlu olmak için.
müzik dinlerdim mesela-artık zevk vermiyor ama-MP3 üm bozuldu çünkü.eğer müzik dinlemek isteyip MP3 üm bozuk olduğu içininleyemezsem mutsuz olurum.o yüzden zevk almamam lazım.ben böyle yetiştim işte,annem sağolsun.birşey elimde yoksa,elde edemeyeceksem ve mutsuz olacaksam,o zaman onu elde etmeyi istemem lazım,bana mutluluk getireceğini düşünmemem lazım.yoksa elimde göremezsem mutsuz olurum.güzel bir şey aslında.ama engellenmekten nefret ediyorum.özgürlük istiyorum.
ben sadece mutlu olmaya çalışıyorum.
mutlu olmak için birilerini seviyorum
mutlu olmak için avrupa yakası izliyorum
mutlu olmak için ders çalışıyorum
mutlu olmak için almanca öğrendim
mutlu olmak için fransızca öğreniyorum
farklılıkların mutluluğu getirdiğine inanıyorum.
bu yüzden farklı şeylere sahip olmak istedim.
farklı bir yabancı dil,farklı bir bölüm,farklı bir sevgili farklı bir hayat.
farklı olmak istiyorum
yanlış anlaşılmasın.göze çarpmadan,rahatsız olmadan ve kimseyi rahatsız etmeden.


sanırım ben mutlu olmak değil de mutlu etmek istiyorum,aslında ikisi de.birilerinin mutluluğu için çalışıyorum,bunun bana mutluluk getirceğine inanıyorum.ama görüyorum ki kimse mutlu değil.benim yaptıklarımı görmüyorlar.beni umutsuz eden de bu! ne annemin ne babamın umrundayım.hep onlar mutlu olsun istedim. ama bu sene gördüm ki onlar benden mutlu değil.yeter be! isyan edesim var.nefret ediyorum.kimseyi mutlu etmek istemiyorum.
ah ben mi? bunu yapamam.benim hala umuum var:)
ben çocukları mutlu edeceğim.kedileri mutlu edeceğim.afrikalı insanları mutlu edeceğim.fakirleri ve hastaları,öğrencileri..ben şehirleri mutlu edeceğim.binaları belki. tarihi mutlu edeceğim.insanlığı mutlu edeceğim.umudum var.pes etmek yok.yoksa hayatın anlamı nedir?

neden yaşar insan? bence bir alışveriş-birşeyler alırsın,sonra verirsin. birinden alır; başkasına verirsin-mutlu edersin; mutlu olursun.ben doğruyum.doğru yoldayım,inanıyorum.gene kafkamsı hissediyorum kendimi. insanlar yanlışsa bu benim suçum değil.yalnızsam doğru yolumda,bu yolumun yanlış olduğunu göstermez.doğru hep doğrudur.insanlar niye birbirlerinin mutluluğuna çalışmıyorlar? bu yanlış mı?kim benim mutluluğuma çalışıyor? gitmek istiyorum. gitmek.... alabiliğine uzaklara... yalnız kalmak istiyorum.kendi ayaklarım üstünde durmak.zor bir hayatla başa çıkmanın bana mutluluk vermesini istiyorum.
herkesten ve herşeyden çok korkuyorum. beni kim anlıyor? KİM BENİ ANLIYOR? en sevdiğim insan! beni anlıyor musun? beni en anlamayan insan sensin! o yüzden seviyorsun.

ben sadece uyumak istiyorum öylece.rahatlamak istiyorum.herşeyden uzak olmak istiyorum.beni bu kadar rahatsız eden ne bilmiyorum.hayat boş değil biliyorum.hayatı herkese herşeye-kendime rağmen- seviyorum

uzuun zaman oldu biþiler karalamayalý.çoook þeyler yaþadým çoook.kafam pek bi karýþýktý, hem baþýmda kavak yelleri.yazmaya vakit bulamadým,belki ne yazacaðýmý bilemedim,belki de yazmaya deðmeyecek þeyler yaþadým. bilmem ki...
çok þey anlatmak isteyip de hiç birþey anlatamamak diye þu an yaþadýðýma derlermiþ.



oðuz atay'ý çok severim.bir de stefan zweig'ý. hayran kalýrým okurken her cümlesine, cümlelerinin diziliþine...hele stefan zweig'ý almancasýndan okumak ayrý bir zevk verir.bir de söylemeye bile artýk gerek duymadýðým iyice sahiplenip "kafkam" yazmak istediðim kafka vardýr. kafkam yazamayýþýmýn sebebi de utancýmdýr,hiç ona layýk yazamamýþýmdýr,sonra tüm eserlerini okumamýþýmdýr,bazen de anlayamamýþýmdýr.kafkam demek isteyiþimin sebebi de yazmak isteyip de yazamadýðým satýrlarý onun karalamýþ olmasýdýr,ince zekasýdýr,ruhunun zerafetidir,onda kendimden birþeyler bulmamdýr.kendimi en ezik hissettiðim dünyadaki tek eziğin ben olmadığını göstermesidir ve daha bir sürü þey...
bu üç yazarýn da en çok sevdiðim özelliklerinden biri kafalarýnýn karýþýk olmasýdýr.ve öyle güzel yazarlar ki,öyle muhteþem,sen görürsün,bu adamýn kafasý karýþýk,tüm çýplaklýðýyla ortadadýr. mesela benim kafam karýþýk olduðunda,aklýmdan milyonlar kelime bi anda o yana bu yana koþuþtuðunda ben koþuþan kelimelere bakarým, tepemdedirler ve sýçrarým alabildiðimi alýrým.sonuçta öyle bi yazý çýkar ki kimse demez."aa bu kýzýn kafasý karýþýk" derler ki" bu kýz þaçmalamýþ" .yazamam velhasýl onlar gibi,olamam da benim gözümden gelen hayranlýkla okumaktýr, kalbimden gelen de sevmektir,baþka da biþey yok!

þimdi þöyle deðiþimimden bahsedeyim.yeni insanlar yeni düþüncelere yelken açmakmýþ,bunu ilk defa bu kadar çýplak gördüm.teþekkür etmem gereken ismi burda yadetsem ne fayda, türkçe bilmiyor.hayatýmda ilk defa kendimden bu kadar farklý birini tanýdým.hayran oldum diyemem,bi þekilde birleþti yollarýmýz,ve ben bir egsiztansiyalist özentisi,ilk defa kaderin kendi elimde olmadýðýný böylesi net bir þekilde gördüm.diyordum ki hayata bir kez geldim,ve hayat hatalar yapýlýp tecrübe edilcek kadar uzun deðil, haklýydým belki,maceralarým iki boyutu aþmadý o yüzden,okuduðum kitap sayfalarýnýn arasýnda kaldý,kapaðý kapatýnca oyun bitti.hayat bu deðilmiþ gördüm-en azýndan birileri için.tam zýttýmda düþünen birileri varmýþ, yada karþý sokakta oturan.bazýlarý kitap okur bazýlarý kitap yaþarmýþ onu gördüm.ben okuyanlardaným iþte,tanýdýðým insansa yaþayanlardan.ah ne farklý ne tatlý.hayran deðilim,yaptýklarýna özenmiyorum, ayný þeyleri yaþamak da istemiyorum-ki bu beni aþar-sadece yollarýmýz birleþti, farkýnda olmadan bana birçok þey gösterdi,söylemek istediðim,içimden hissettiðim tek ve birtek þey ki onu çok seviyorum!hiç sanmazdým ki bir insan hayatýmý deðiþtirsin, tarzýmý, düþüncelerimi,herþeyimi...dünyamý yýktýn be,çocuk dünyamý.yeni bir dünyaya adým atmak çok zor.ben bunun için çok küçüðüm ve yardýmýna ihtiyacým var.beni yalnýz býrakmayacaðýný biliyorum.ve seni seviyorum.

aklýmdan geçenleri yazamadýðým bir yazý daha sunuyorum kendime.ne zaman ne zaman yazacaðým adam gibi þöyle??:(

bir tatil gününde sýkýcý melankolik bunalýmlý þahsiyet eline kalemi almak ister,caný sýkýlmaktadýr efem,okul bitmiþtir ve artýk ele kalem alýnmama sözü verilmiþtir bi kere-en azýndan bi süreliðine-bu þahsiyet durar mý,ihtiyaç bi kere... kurtuluþ; blogtur efem okunur mu okunmaz mý bilinmez ama þahsiyet yazar ve bu onun için kusmaktýr; içindekileri dökmek amaç sadece buysa...
msn'de nickim; "hayat doluyum ama hayat boþ olduðu için ben de boþum" efem.doðruuðu tartýþýlmaz efem cidden hayat boþ! hayat dolu olsan ne yazar hayat boþken?
iþte bunu düþünmekteyim bu aralar bolca sýkýlmakta, yapacak iþ bulamamakta.okul da bitti,gitmesem bi daha hiç görmemeyeceðim demek.güzel lise hayatým sona erdi.Almanca maceram sonra baþarýsýz bir baþarýyla sonuçlandý,sprachdiplomum yok ama baþka bi diplomum var:(olsun lise 1 yazýndaki almanya maceram da çok güzeldi.dünyanýn her bir yanýndan kimin arkadaþý var þimdi:) benim :)çok özledim afrikalýlarýmý ve de brezilyalýlarý ne sýcak bi temmuz du,ömrümün en güzel doðum günü sonra.en komiði rock'n roll cafedeki"hamburger yeme rituelleri"ydi ne süperdi yaa reiseleiter jan hamburgeri býçakla kesip çatalla yemiþti ne gülmüþtük iki türk!!! buna gülünmez mi Allah aþkýna he hahaha.yoksa hamburger hep öyle yeniyodu da bize mi öðretmemiþtiler????bilmem ama gülmüþtük,acaba biz ellerimizle yerken jan ve kýz arkadaþý da bize gülmüþler miydi? orasýný bilmem biz pek eðlenmiþtik hatta fotoðraflarýný bile çekmiþtik:)bakýp bakýp gülmek için:) pek hoþtu.ve asosyallikten bi nebze olsun uzaklaþtýrmýþtý beni efem.hatta ordaki en sosyal tip bendim ve en bücürük,88li çok az insandan biriydim.bu da diðerlerine göre daha bi dinamik,her zaman her yerde olabilitesi mümkün tip sunuyordu insanlara.güzel biþiydi velhasýl herkesin seni tanýmasý,yemek yerken seni-özellikle seni- masasýna davet etmesi.domuz etli berbat kokulu çorbayý içmek yerine ekmek arasý harribo yemesi(gerçekten güzeldi tavsiye ederim), beethoven'ýn ziyaretçi defterinde iki satýr karalamýþ olman,doðum günün olduðunu duyunca hiç tanýmadýðýn insanlarýn güzel dilekleri senin için ve küçük hediyeleri,sonra normal hayatýnda selamýný dahi alamayacaðýn tiplerle can-ciðer-kuzu-sarmasý olman hatta geceleri birlikte geçirmen.sonra müze gezileri vardý bir,kültür kusuyodun gün bitince,ayaðýnda sýzý!ahh kölner dom!!!ilk resmini görmüþtüm.hayal bile etmeye çekinmiþtim,gözümde öyle büyüktü yani,ve bi baktým ki kölner domun karþýsýndayým!ve kadere karþý duyduðum þüphelerim silindi birden,kader olmasaydý,ben orayý mutlaka birgün görmek istememiþtim ki,hayalini bile kurmaya çekinmiþken birden karþýna alman kaderin iþi deðil de neydi? iþte böyleydi geçti çabucak günler ve son gün final englischen park!!!en içten gözyaþlarým,en içten kahkahalarým, en içten duyduðum ne varsa orda duydum,imkansýz aufwiedersehen dileklerimiz gözlerimiz yaþlý boðazýmýzda hıçkırıklarım düðümlendiðinde iþte sahip olduðum en güzel hediyeyi mustafanýn eline tutuþturdum güneþ batýyordu ve gitmek gerekti son saniyeler birlikte ve ayrýldýk iþte. son görüþümdü orda kanadalýlarý ve mustafayý ve amminayý ve nicelerini.gerçek dost olabilitesi mümkün insanlarýn senden bu kadar uzak yaþamasý niye? ve afrika rüyam baþladý o günlerde.hala sürmekte.halim vaktim yerinde olursa ve elimde imkan olursa hiç düþünmeden ve arkama bakmadan gideceðim afrikaya orda tanýdýklarýmýn etkisi olmuþtur mutlaka gabrielin mustafanýn becaye'ýn ama onlar için deðil sadece gerçekten sevdim,onlarýn yüzünde afrikayý gördüm ve afrikayý sevdim iþte... oraya ait olmak istedim,onlardan daha siyah olmak kalbimin onlarýnkinden daha temiz olmasýný istedim,onlar gibi melek olmak istedim hala daha isterim.bi gün olacak inþallah bunu hissedebiliorum. mutlaka birgün....
geçti iþte gitti.geçmiþ geri gelir mi.böyle can sýkýldýkça aðýzda gevelenir,iyice yaþlandýkça da insanlara kabak tadý verir.þu an hala canlý anýlar tazelendikçe böyle daha bi canlanýrlar.
iþte lise hayatým da lisedeki en güzel ayým da bitti.

bi miladýmýz var ortak tüm lise son ve hafta içi öðrencilerinin:) sýnavdan öncesi sýnavdan sonrasý diye.iþte sýnavdan önce olsa sýnav bitti dertler bitti olurdu.þimdi sýnavdan sonradayýz ama pek de öyle deðilmiþ efendim.çok sýkýcý koþmaya alýþmýþtým ben bi hedefimin olmasýna amaçsýzca hedefe doðru koþmaya,biþiler gevelemek bana göre deðilmiþ efendim sýkýldým gene ben hem özledim çok sizi çok seviyorum efem.siz de beni sevin efem

Acý çekiyorum

Çok acý çekiyorum.
Saçýmdan tutup baþýmý rendeliyorlarmýþcasýna
Acý çekiyorum.
Gözlerimi oyuyorlarmýþcasýna
Acý çekiyorum.
Diþlerimi sökerlermiþcesine
Acý çekiyorum.
Kulaðýmý iðneliyorlarmýþcasýna
Acý çekiyorum.
Elektrik veriyorlarmýþcasýna
Acý çekiyorum ve titriyorum.
Týrnaklarýmý çekiyorlarmýþcasýna
Acý çekiyorum ve baðýrmak istiyorum;
Acýmý kusmak için.
Kim duyacak beni?
Ben, Banu, annem, babam. Çok çok üst katta oturan amcam, yengem, alt katta oturan kiracýlarýmýz... Onlar duysa ne yazar, "DUR" diyecekler mi iþkenceye; acýmý dindirecekler mi? Hasan dayým, Hüseyin amcam kurtulacaklar mý iþkenceden? Duyup da sesimi elektrik vermeyi kesecekler mi psikopatlar? Ah orda olsaydým. Giysi verirdim amcalarýma, dayýlarýma. Siyah pantolon, bembeyaz tertemiz gömlek; kalpleri gibi, belki yeþil bir yelek ve sarýk ya da takke, yakýþan ne varsa, gururla onurla, insanca ne taþýyacaklarsa üzerlerinde. Çýplaklýk kötü birþey -insanýn kendi kontrolü dýþýndaysa-, hatta hayvanca. Nasýl baðladýlar sizi zincirlerle canlarým kardeþlerim? Ya ben n'aptým sizin için?
I I O /'''''''')
I I I /
I____I I (
I I I \
I I I \,,,,,,)
O
Ne kötü birþey, ne acý verici! Elimden birþey gelmiyor diyemem, gelmeli artýk. Dayanamam; kýyamam size ben. Bakmaya kýyamazken, secdedeki baþlarýnýza, ne yapýyorlar onlar? Amcam dayanamýyor musun artýk, vuruyorsun baþýný duvara?
Mana veremiyorum, mantýk göremiyorum, insanlýk kaybolmuþ bulamýyorum. Normal bulan var mý olanlarý cevap versin Allah aþkýna? Gözünüzü çevirirseniz batýya; doðuda olanlarý göremezsiniz. Elinizi vicdanýnýza koyun "Kalbim kaldýrmaz" deyip atmayýn bir tarafa. Baksanýz da bakmasanýz da komþunuz ölüyor yaný baþýnýzda, gözünüzü baþka tarafa çevirmeniz olaný deðiþtirmiyor, sizi daha duyarsýz yapýyor hayata.
Orada ADALET yok. Orada ÖZGÜRLÜK yok. Orada EÞÝTLÝK yok. Orada ÝNSANLIK yok.

Eskiden herkesi, herþeyi ayýrým yapmadan severdim, kötü þeylerdense uzak durmakla yetinirdim.
Hayvanlarý hala severim. Ama hayvanlarý insanlardan daha çok seven insanlardan artýk nefret edeceðim. Hayvan haklarýný ölesiye savunan bu insanlar, ayný ateþliliði neden insan haklarýnda göstermiyorlar? AÝHM den bahsetmiyorum bile, o ancak insanlarýn haklarýný hiçe sayýp öldüren insanlarýn hakkýný savunur(bkz:Öcalan).
"Komþusu açken tok yatan bizden deðildir." der Hz. Muhammed(SAV). Bunu da her "Müslümaným" diyen bilir. Nerede bizim müslümanlýðýmýz? Karnýmýzý -müslüman kalarak- doyurabilmek için önce komþumuzu doyurmamýz gerektiðinin ne zaman farkýna varacaðýz? Ne zaman farkýna varacak Ýran, Arabistan, Suriye?
Olay Müslüman-Hristiyan savaþý deðil, çýkar savaþý falan da deðil, bir kere savaþ da deðil. Ýstila, katliam, soykýrým ve aklýnýza baþka haksýzca yapýlan ne geliyorsa o.
Canýnýz acýmýyor mu Tanrý aþkýna? Müslüman, Hristiyan, Yahudi, budist, ateist ne farkeder? Canýnýz acýmýyor mu bakýnca? Hiç bakmadýnýz mý yoksa? Hiç mi demediniz "Yeter" diye? Þu koca dünyada hiç mi yürek kalmadý? Yürek ister çünkü akýl, eyleme geçmek için, yürek ister beden, cesaret, vicdan, insanlýk. Haklýnýn yanýnda, haksýzýn karþýsýnda, iyinin dostu, kötünün düþmaný söylemleriyle dolaþýyordunuz bir zamanlar, "yaþamak için yaþatmak gerek"... ve daha binlercesi, hatýrlatayým mý daha; yeter mi yoksa? Niye öldürüyorsunuz kardeþlerimi? Niye tecavüz ediyorsunuz ablalarýma? Canýmý yakmayýn artýk n'olur. Rüyalarým kana bulanmasýn, yeþil býrakýn, kýrmýzýdan nefret ediyorum, ettirmeyin, ettirmeyin ki gelincikler açsýn çimlerimin üstünde, gelincik çizemem hayalimde bu durumda.
'Hayat Güzeldir' filminde zýrýl zýrýl aðlamýþtým, 'Piyanist'te ve daha nicesinde.Haklýnýn yanýnda haksýzýn karþýsýnda: Yahudiler haklýydý; Hitler haksýz. Beraber lanetledik Hitler'i Yahudilerle.Ýþe bak! O zamanlarda insanlýk, özgürlük, eþitlik, adalet namýna ne varsa yazdýlar çizdiler. Þimdi n'oldu? Ayný millet fazlasýný yapmýyor mu müslümanlara?Ýçimi acýtmayýn n'olur. Ben size insan diyemem bundan sonra. N'aptýðýnýzýn farkýnda mýsýnýz? Nasýl bakabiliyorsunuz yaptýklarýnýza? Sadist misiniz, zevk mi alýyorsunuz? O zaman siz kaçýksýnýz. Ýnsanca yaþamaya hakkýnýz yok bence. Yaþamayýn canýmý acýtýyorsunuz.




Akþam Haberleri sonrasý yazýlmýþ bir yazýdýr, izleyen bilir...Gerek Irak'ta, gerek Filistin'de o insanlar o acýyý çektikçe, ben de acý çekeceðim... Artýk baþkalarýnýn hak ve özgürlüklerini kýsýtlayan herkesten nefret edeceðim, yaþadýðým emperyelist dünyayý sevmeyeceðim

Kýrdým mý incittim mi birilerini?
Kimleri kazandým, yitirdiklerim kimler.
Kendimi yeniledim mi yazdýklarýmda?
Yeniden düþünmeliyim
Dostluklarýmý, iliþkilerimi
Daðýnýk yataðým, mutsuz yataðým
Çoðalttým mý eksiklerimi?
Gözlerim çocukluk fotoðraflarýnda mý kaldý
Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?
Borçlarýmý ödedim mi?
Doðru seçtim mi sorularýn fiillerini?
Týrnaklarým kesilmiþ, diþlerim fýrçalanmýþ, saçlarým taranmýþ,
giysilerim ütülü, odam düzenli mi?
Ödünç aldýðým kitaplarý geri verdim mi?
Geri verdim mi aldýklarýmý:
Aþklarý, dostluklarý, sevgileri, güvenleri, baðlarý
Kitaplara, sayfalara, satýrlara borcumu ödedim mi?
Yokladým mý duygularýmý
Hala sevebiliyor muyum insanlarý?
Ovmalý gümüþleri, bakýrlarýmý; cila geçmeli ahþaplarýma
Ovmalý umutlarý
Saklý tutmalý gelecek inancýný, yarýnlarý eksik etmemeli aðzýmýzdan
Hançer kývamýndaki o karamizah tadýný
Þimdi oturup uzun bir hasretlik mektubu yazmalýyým Yavuz'a
Sonra köþe baþýndan bir demet çiçek alýp öyle baþlamalýyým
akþama
Yeni bir yýla
Ama nedense herþeyin tadý daðýlýyor aðzýmda
Bir sap çiçek mi taþýsam yoksa aðzýmýn kýyýsýnda
Aydýnlýk rengi vursun diye gözlerimdeki buluta ..

Murathan Mungan

Aklýma aceleyle kolu için þýrýnga hazýrlayan kýzýn sahnesi geliyor.Hortumu
þýrýngayý,o lanet zehri titrek elleriyle tutuþu.Þimdi öyle oldum. Aðlarken aklýma geldi.Defteri, kalemi o kýzýn tutkusuyla aradým,ellerim titredi,bulamayýnca daha bir çaresiz aðladým.Yazmak
istediðim tek þey "NEFESÝM YAÞAMAMA YETMÝYOR"
...
Deyip bitirmek isterdim bu yazýyý.Çok etkileyici olurdu.Hatta bu yazýyý
yazdýktan sonra gelen ölümüm bu cümleyi daha deðerli kýlardý.Ama hýrslý
caným bu dünyada daha çok kalacaða benziyor.Ama bedenim tükendi.Dediðim
gibi nefes yettiremiyorum.Ne zaman, ne zaman rahat nefes alacaðým;tasasýz?Havanýn hepsini birden tüketmek istercesine almaya çalýþýrsam içime;dolmaz tabi akciðerlerim.N'oldu bana gene?Birçok þey yazmak isterken,hiçbir þey istememeyi ayný anda nasýl baþarabiliyorum? Ýstemiyorum;çünkü okunmasýný istemiyorum,istiyorum;çünkü içimde yer kaplýyorlar ve belki bu yüzden yeteri kadar nefes alamýyorumdur.En iyisi hayal kurmak...Uzakta olsam...Çok uzakta daha önce hiç görmediðim bir yerde.Kimse olmasa tanýdýklarýmdan.Herkes yeni olsa,yeni ve iyi.Melek olsam,iyilik yapsam,gülse insanlar bana,beni sevdiklerini söylese;mutlu olurum.Kedi olsam,kendimin önüne gelirdim ve kendimi sevdirirdim.Çünkü hiçbir kedi sevdirmedi bana kendini doðru-dürüst.Hayatýmda dokunduðum her kedi uzaklaþtý benden.Böylece kedi olup,kendimi sevindirirdim.Ne mutlu olurdum ama benden kaçmayan bir kedim olsa...
Aptal kedi!Benden kaçmasaydýn o zaman gözün kapanýp kör kalmazdýn. Antibiyotikle
iyileþtirecektik seni,veterinerle görüþmüþtüm.Sen n'aptýn?Kaçtýn!Gözün
kapandý,kör oldun.Sonra da arabanýn altýnda kalýp öldün.Aptal, yaþayacaktýn ne güzel, okþardým seni,gri-güzel tüylerini.Bok vardý kaçtýn benden!Ne yaptým sana? Balýklarý mý beðenmedin?Kalkan mý beklerdin palamut yerine?Sana öðretmediler mi seni sevenleri sev
diye,ben seni sevmedim mi?insanlar gibisin sen deSevenini özellikle sevmezsin.Arabadaki seni benden daha çok seviyordu; o yüzden atladýn önüne!Salaksýn iþte.Týpký insanlar gibi.

Kedi mevzuunu geçiyorum.Çocuk mu olsaydým acaba?ben çocukken de mutsuzdum galiba. Garip þeyler hatýrlýyorum,kýzlarla geçinemediðimi,Aysel'e nefretimi-ilkokul
öðretmenim-,aptallýklarýmý.Sahip olduðum en güzel þey Aliþimdi.Aliþ kim mi?Benim palyaçom.aliþi çok seviyoum.Hep seveceðim varlýklardan biridir Aliþ.Cansýz olduðuna bakma.Huzur bulurum sarýldým mý ona.Çocukken de
öyleydi,þimdi de öyle.Sarýlýp aðlardým.Ýçimden bir sürü düþünce geçerdi sarýlýrken,ve sanki o hepsini dinliyormuþ hissine kapýlýrdým.Tepki vermediði için severim Aliþi,bir de palyaço olduðu için.Bu kadar akýllý olmasaydým-belki de bunun yerine "bu kadar aptal olmasaydým " demem daha doðru olurdu-büyüyünce palyaço olmayý isterdim.Ben mutsuz olsam da salt insanlarýn mutluluðu bana mutluluk verirdi.Çocuklar güldükçe ben de gülerdim.Aliþe olan sevgim ilk gün neyse,bugün de odur.Herhalde yataðýmda ondan baþka biri olmadýkça bu böyle sürüp gidecekÇocuk olmak istemiyorum.Ama çocukça olmak isterdim.Belki de istediðim tek þey
þudur:Evet bunca aptal bir hayattan sonra yapmak istediðim tek þey masal dinlemek.Biri olsa...Kýz deðil erkek.Babam gibi,belki dedem-dedem olmasýný yeðlerdim,çünkü hiç görmedim-,belki Ýhsan Oktay Anar,belki Marquez, herhangi bir erkek. Elinde kitap olsa,beni kucaðýna alsa ve bana masal anlatsa.Yumuþak bir sesle,tane tane,yavaþ yavaþ,diyaloglarý
canlandýrarak...Hikaye öylesine güzel,öylesine uzun olsa,..hiç bitmese,uyumadan hep dinlesem...Son nefesimi böyle versem daha ne isterim?Ya da cennette böyle bir yaþam için neler vermem? Bilmem ki.Þu an cennet için pek birþey yaptýðým yok.Yaptýðým tek þey mutsuzluðuma aðlamak.Yazýk bana diyorum.Schade!!!Þu masal hayalim güzel bir
hayal.Nefes alýp verdikçe,daha huzurlu bir nefes için ideal.Rahatlattý beni,keþke bir de gerçek olsa.Derdim mi kalý benim?En sevdiðim þarký:
Bana bir masal anlat baba
Içinde bütün oyunlarým
Kurtla kuzu olsun þekerle bal
Bana bir masal anlat baba
Içinde denizle balýklar
Yagmurla kar olsun günesle ay
Anlatýrken tut elimi
Uykuya dalýp gitsem bile
Býrakýp gitme sakýn beni...

Bana babam hiç böyle masal anlatmadý.Belki de sorunun burdan kaynaklanýyordur. Yanýnda bu þarkýyý çok söyledim babamýn.Ama büyümüþtüm çoktan,belki büyük bir kýza masal anlatmaya çekindi babam.Anlatsaydý keþke ben dinlerdim çocukça,büyüdüðümü unuturdum.Bakmadan anlatsaydý sorun kalmazdý.O büyüklüðümü görmezdi,ben de masal dinlemiþ olurdum.Ama ben hep okudum,hiç dinlemedim.Þimdi müzik dinlemek istiyorum.çünkü masal anlatacak kimsem yok,þarkýcýdan bolu da yok.Onlar söyle ben dinlerim.Gerisi masal zaten...
betül